Гэрэлмаа яагаад есдүгээр ангидаа дахин суух гэсэн юм бол гэж эхэлсэн миний бодол-асуултууд өнгөрсөн жил тэр хаашаа алга болов, нөгөө номоо уншсан болов уу, хэзээ ярьж өгөх бол гэж тэллээ. Тэлээд зогссонгүй түүний тухай бодол салахаа болив.
Гэтэл шинэ жилийн өмнө ангиараа тэнэж яваад гэртээ иртэл ээж:
- Гэрэлмаа гэдэг хүүхэд яриарай гэсэн. Дугаар нь наана чинь байгаа гэв. Оройтсон болохоор залгасангүй, Хоолоо идчихээд зурагт хараад сууж байтал коридорт байдаг гэрийн утас жингэнэн дуугарлаа. Очоод автал Гэрэлмаа цаанаас нь:
- Уйтгартай жаалаа, утасдахыг чинь оройжин хүлээлээ. Ярих юм байна, гараад ир гэж тушаангуй хэллээ.
Надтай эмэгтэй хүүхэд ярьж байгаагүй болохоор аав, ээж хоёроос учиргүй ичлээ. Дээр нь нөгөө "уйтгартай жаал" гэсэн үгэнд нь цухал хөдлөн:
- Өнөө шөнө галав юүлчихгүй бол маргааш залгая гэв. Тэгснээ хөөрхөн охинтой уулзмаар санагдаад:
- Өглөө уулзая гэж залгая гэснээ залруулав. Гэрэлмаа санаа нь амарсан байдалтай:
- За тэгье гээд бид утсаа тасаллаа.
Намайг эргэн зурагтныхаа хажууд суутал манай гэрийн утасны бүрэн эрхэт эзэн ээж:
- Орой болсон хойно хүүхдээ үзүүлэх гэсэн хүн залгалаа гэж яс хавталзаж суулаа. Хэн ярьж байна гэснээ хариу сонсолгүй унтлагынхаа өрөө рүү явав. Би араас нь:
- Магнитофон гуйх гэж л хүүхэд залгалаа гэв.
Тэр орой зурагтаар байлдаантай кино гарсангүй...
Харин би Наполеоны цэрэг болчихоод 1812 оны дайнд оролцож байна гэж зүүдлэв. Зүүдний эхэнд тулааны талбарын дээгүүр нисдэг морьтой хэд эргэлдэж үй олон хүмүүс тулалдахыг харлаа. Утга учиргүй алалцах хүмүүсийг харах сонирхолгүй санагдсан болохоор Жигжидийн зуслангийн хавьд нисдэг мориноосоо буугаад тулааны талбар чиглэн алхаж байтал өөдөөс ялагдсан франц цэргүүд тосон ирэхэд үл мэдэгдэх шалтгаанаар хоёр цэрэгтэй муудалцаад сэлмээр цавчин унагаллаа. Гэтэл нэг нь гар буугаараа миний ард байсан франц хатагтайг буудтал сүртэй дуу гарч бөөн утаа манан дэгдэхэд би сэрчихлээ.
Ээж, аав хоёр ажилдаа гарахдаа хаалгаа чанга хаасан нь миний зүүдтэй давхцсан бололтой.
No comments:
Post a Comment